Św. Marii Domininki Mazzarello

Od młodości oddana apostolatowi, później stała się wierna ks. Naśladowca Bosko. Razem z nim utworzył Instytut Córek Maryi Wspomożycielki, który szczególnie zajmuje się edukacją potrzebujących dziewcząt i dziewcząt. Wzorowa zakonnica, choć nie była absolwentką żadnej nauki, przewodniczyła temu instytutowi z wielką mądrością. Miłość emanująca z Marii Domininki przyciągnęła wiele młodych kobiet i skłoniła je do hojnego wyścigu. Niewyróżnieni, prowadzili bohaterskie życie, polegając na Opatrzności. Towarzyszyło im rodzinne ciepło, jakie stworzył wokół nich skromny „wikariusz”. Ten duch nie ustawał przez lata. Pod kierownictwem MD Mazzarello instytut zaczął się znacznie rozwijać.

Dzięki swoim darom ludzkim i chrześcijańskim pozostaje wzorem do naśladowania nie tylko dla sióstr z Instytutu Córek Chrześcijańskiej Wspomożycielki, ale także dla innych członków rodziny salezjańskiej i przyjaciół, którzy podążają za wielkim ideałem apostolstwa młodzieży.

„Odwagi, moje córki, to życie szybko mija, a w chwili śmierci mamy tylko swoje uczynki; ważne, żeby były dobrze wykonane. W obliczu śmierci kaprysy, pycha, próżność, chęć poznania wszystkiego i niechęć do posłuszeństwa tym, którzy są mniej inteligentni od nas, wprowadzą nas w wielkie zamieszanie”. (Święta Maria Dominik Mazzarello)

„Bądź święty!” Mówisz, kto może chcieć tak wiele? Przecież powinieneś mieć mnóstwo czasu na ciągłe przebywanie w kościele; trzeba by być bardzo bogatym, żeby dawać hojne jałmużny; powinniśmy być dobrze wykształceni, abyśmy mogli rozumieć, uczyć się i rozumować! Takie myślenie jest bardzo dużym błędem. Nie jest prawdą, że świętość składa się z rzeczy złożonych i ekskluzywnych, dostępnych tylko dla nielicznych. Nieprawda, świętość polega na tym, że dobrze robimy to, co do nas należy. Święci wypełniali swój obowiązek wobec Boga, cierpiąc w imię Jego miłości, ofiarowując swój ból i cierpienie. Oto droga do świętości.” (O. J. Bosco)