Kapłaństwo

Sakrament kapłaństwa jest powołaniem do służby Bogu i Kościołowi. Jeśli czujesz powołanie do zostania księdzem, diakonem lub mnichem, nasi proboszczowie chętnie pomogą Ci odkryć i rozwijać to powołanie.

Kościół Jezusa Chrystusa jest wspólnotą, która wysławia i dziękuje, żyje razem i dzieli się wszystkim ze sobą, wspólnotą ludzi pojednanych z Bogiem przez Jezusa Chrystusa. Każdy ochrzczony i bierzmowany uczestniczy w kapłaństwie Jezusa Chrystusa. To jest „wspólne kapłaństwo, wspólnota kapłańska” – każdy uczestniczy w misji Jezusa Chrystusa zgodnie ze swoim powołaniem. Każdy chrześcijanin i każdy chrześcijanin jest świadkiem Chrystusa.

W pierwszym liście Piotra (2, 9) prześladowanej wspólnocie przypomina się o jej godności: „A wy jesteście rodziną wybraną, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem odkupionym, powołanym do głoszenia chwalebnych dzieł Tego, który was powołał z ciemności do przedziwnej swojej światłości”.

Kościół, lud Boży w świecie, żyje wśród innych narodów. Ona, wspólnota wierzących, potrzebuje swoich własnych przywódców, tych, którzy są powołani, upoważnieni przez Jezusa Chrystusa i którzy z miłości do Niego dbają o jedność i wierność wierze wierzących.

Istnieją trzy poziomy sakramentalnej posługi kościelnej: biskupi, kapłani i diakoni. Wszyscy uczestniczą w kapłaństwie Jezusa Chrystusa, to jest podstawa ich posługi; reprezentują Kościół.

Są wybierani ze wspólnoty świętych i wyznaczani do jej służby. Dlatego są wyświęceni do tej posługi.

Biskup przewodniczy okręgowi kościelnemu zwanemu diecezją. Tutaj jest odpowiedzialny za głoszenie Ewangelii, oddawanie czci i opiekę nad ubogimi. Jako następcy apostołów biskupi decydują, komu przydzielić stanowiska w Kościele; wyświęcają diakonów i kapłanów. Najwyższym biskupem jest biskup Rzymu, papież. Jest następcą św. Piotra, któremu zmartwychwstały Chrystus powierzył swoją owczarnię (J 21,15-17).

Tak jak Piotr, który został wyznaczony przez samego Pana na pierwszego apostoła, był spokrewniony z pozostałymi apostołami, tak też papież, następca Piotra, i biskupi, następcy apostołów, są ze sobą spokrewnieni. Papież, namiestnik Jezusa Chrystusa i pasterz całego Kościoła, jest sznurem i fundamentem jedności Kościoła. Biskupi mają władzę tylko wtedy, gdy idą razem z Papieżem, Biskupem Rzymu. Papież stoi na czele kolegium biskupów (kardynałów). Papież mianuje biskupów. Otrzymują konsekracje i moce poprzez namaszczenie, modlitwę i nałożenie rąk przez innych biskupów.

W celu rozwiązania konfliktów istotnych dla całego Kościoła, Papież zwołuje biskupów na Sobór Generalny. W historii Kościoła odbyło się w sumie 21 takich Zgromadzeń Ogólnych wszystkich biskupów. Nazywa się je radami. Ich decyzje wiążą cały Kościół. Ostatnie Zgromadzenie Ogólne Kościoła odbyło się w latach 1962-1965 w Watykanie. Nazywa się Sobór Watykański II.

Kapłani są wyświęcani przez biskupa. Umocnieni przez Jezusa, przewodzą swojej wspólnocie. Głoszą i wyjaśniają Ewangelię, poświęcają Mszę św., sprawują sakramenty. Podczas konsekracji biskup ich namaszcza i jako pierwszy kładzie na nich ręce – a następnie wszyscy pozostali kapłani biorący udział w konsekracji. Nowo wyświęceni kapłani uroczyście przysięgają posłuszeństwo biskupowi.

Biskup wyświęca także diakonów, czyli asystentów księży powołanych do służby wspólnocie.

Te trzy główne posługi Kościoła (biskupstwo, kapłaństwo i diakonat) mają długą historię i sięgają czasów apostolskich. Tych dwunastu mężczyzn zostało wybranych przez samego Jezusa spośród Jego uczniów i wyznaczonych na Jego świadków. On sam posyła ich na świat, aby głosili Ewangelię, aby czynili znaki wskazujące, że Królestwo Boże jest blisko, aby ochrzcili i zgromadzili nowy naród Boży ze wszystkich narodów świata. Po Pięćdziesiątnicy głoszą za sprawą Ducha Świętego najpierw w Jerozolimie, potem w jej okolicach, a wreszcie we wszystkich krajach świata „aż po krańce ziemi”. Chrzczą wszystkich wierzących, kładą ręce na ich głowy, aby otrzymać Ducha Świętego, który tworzy wspólnoty wierzących. Wyznaczają „starszych”, którzy mają przewodzić zborom i powierzają im modlitwę i nakładanie rąk. W ten sposób przyjmują ludzi do służby Bożej.

Kiedy w społeczności jerozolimskiej wybuchł konflikt w związku z niezapewnieniem środków do życia żonom greckojęzycznym żydowskim chrześcijanom, apostołowie wyznaczyli asystentów, którzy mieli wykonywać te obowiązki. Ewangelista Łukasz w Dziejach Apostolskich (rozdział 6) opowiada o 7 diakonach, na których apostołowie włożyli ręce.

Mężczyźni, którym powierzono zaufane stanowiska w Kościele, muszą spełniać określone wymagania. Nie kładzie się dużego nacisku na zdobytą wiedzę i doświadczenie. Muszą wierzyć w Boga, Jezusa Chrystusa i kochać ludzi, zwłaszcza biednych. Miłość Boga może okazać się ludziom tylko ten, kto podąża za słowami Jezusa: „Kto chce być największym między wami, niech będzie waszym sługą, a kto chce być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich” (Mk 10, 43-44).

Modlimy się:

Gorąco prosimy, abyśmy

uczestnicy Ofiary Ciała i Krwi Chrystusa,

Duch Święty skupiłby się na jedności.

Pamiętaj, Panie, o Twoim Kościele

w szerokim świecie: pielęgnujcie w nim doskonałą miłość,

chroń naszego Papieża, naszego biskupa i całe kapłaństwo.

PLG Z II MODLITWY EUCHARYSTYCZNEJ

Biskup (gr. episkopos – „nadzorca”): Biskupi wraz z Papieżem kierują Kościołem i dbają o głoszenie całej Ewangelii. Obowiązki biskupie powierzono nieżonatym mężczyznom, podobnie jak księżom.

Kapłan (gr. presbyteros – „starszy”): Kościoły prawosławne i katolickie utrzymują, że kapłaństwo jest nadawane wyłącznie mężczyznom z woli Chrystusa. Księża Kościoła katolickiego zobowiązani są do celibatu. „Kapłani są wyświęcani przez sakrament święceń... do głoszenia Ewangelii, prowadzenia wiernych i oddawania czci Bogu poprzez święte obrzędy” (Sobór Watykański II, O Konstytucji Kościoła, 28).

**Diakon **(z gr. diakonos – „sługa”): święcenia diakonatu mogą przyjmować także żonaci mężczyźni. Diakoni nie mają prawa odprawiania Mszy św. i sakramentalnego odpuszczenia grzechów. Służą ubogim we wspólnotach, pomagają św. Podczas Mszy św. stoją obok księdza przy ołtarzu.