Wspólnota parafialna

Miejsce edukacji i wypoczynku młodzieży w duchu Księdza Bosko. Oratorium jest otwarte dla wszystkich dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 18 lat. Zajęcia obejmują gry, zajęcia sportowe, zajęcia artystyczne, katechezy i uroczystości wspólnotowe.

Oratorium Salezjańskie

Czym jest Oratorium?

Już jako dziecko św. Jan Bosko zdawał sobie sprawę, że aby inne dzieci przybliżyć do Boga, trzeba ofiarować im nie tylko wspólną modlitwę, ale także zaangażowanie się w inne zajęcia, których pragną i na które czekają. Na podwórzu swojego domu zapraszał sąsiadów do wspólnych zabaw, udziału w przedstawieniach żonglerskich i słuchania ciekawych historii podczas długich zimowych wieczorów. Zajęcia zawsze kończyły się wspólną modlitwą, a młody Jan często powtarzał wszystkim niedzielne kazanie księdza. W ten sposób narodziło się to, co później nazwał Oratorium.

Oratorium narodziło się oficjalnie 12.08.1841 r., w dniu św. W dniu święta Niepokalanego Poczęcia Maryi, kiedy ks. Św. Jan Bosko W zakrystii kościoła franciszkańskiego w Asyżu spotkał Bartłomieja Garelliego. Poznali się, porozmawiali, a ksiądz krótko przekazał mu wiedzę na temat religii. W następną niedzielę już 5 chłopaków przyszło szukać „tego śmiesznego księdza” i spędzić z nim czas. Po 4 latach w działalności oratorium uczestniczyło 250-300 młodych ludzi.

W każdym kraju na świecie Oratorium jest typową placówką salezjańską pracującą z dziećmi i młodzieżą. To słowo oznacza więcej niż miejsce - na przykład ceglany budynek. Obejmuje to wszelkie działania pożyteczne dla wszechstronnego wychowania dzieci i młodzieży, sensownego wykorzystania czasu wolnego, chrześcijańskiego wychowania duszy i ciała.

Podsumowując, Oratorium to:

Dom, w którym możemy poczuć się jak w rodzinie

Dziedziniec i hol gdzie możemy pobawić się towarzysko z innymi

Szkoła, w której możemy nauczyć się lepiej żyć

Kościół, w którym możemy zbliżyć się do Pana

Oratoria na Litwie, Wilno

Już przed II wojną światową na Litwie działało kilka oratoriów: w Wilnie, Kownie, Vytėnai, Raseinai... Działalność została zakazana w czasach Związku Radzieckiego, a po odzyskaniu niepodległości zaczęto ją ponownie przywracać. Od chwili przekazania wileńskiej parafii św. Jana Bosko salezjanom zaczęto zwracać szczególną uwagę na zajęcia z dziećmi i młodzieżą. Organizowano chóry dziecięce, rozpoczęły się letnie wyjazdy i obozy dla grup, zaczęto uczęszczać do szkół łazdynajskich.

Od 1996 roku w domach salezjanów dzieci i młodzież mogły uczestniczyć w codziennej mszy św., spotkaniach, grach, spędzać wolny czas, przygotowywać lekcje, obchodzić święta, wyjeżdżać na obozy stacjonarne – Oratorium rozpoczęło swoje codzienne życie.

Od 2002 roku rozpoczęły się letnie kursy dla wolontariuszy (salezjanie nazywają ich animatorami), w lipcu rozpoczęły się „masowe” półkolonie dla wszystkich dzieci. W ten sposób wzmocniła się działalność oratorium, zajęcia odbywały się już zarówno w języku litewskim, jak i polskim. Zajęcia nie są tylko dla dzieci. Zapraszamy także młodzież do pomagania najmłodszym – do bycia animatorami. w lecie 2011 roku, w lipcu, na półkolonie zapisało się 320 dzieci.

Od jesieni 2002 roku w każdą niedzielę przed Mszą św. dzieci zapraszamy na Msze św. do udziału w zabawach oratoryjnych. Do oratorium i do mszy świętej zaczęły także uczęszczać dzieci, które już przyjęły I Komunię Świętą. Obecnie (2012 rok) w każdą niedzielę na mecze przychodzi około 60-80 dzieci. Podczas tradycyjnie zorganizowanych wakacji liczba uczestniczących dzieci sięga średnio 200-250. 8 stycznia 2012. W festiwalu Trzej Królowie wzięło udział 272 dzieci i 22 animatorów.

w 2004 roku wspólnota salezjańska w Wilnie zakupiła gospodarstwo rolne w dzielnicy Ignalina w mieście Tverečius. Od tego czasu każdego lata odbywają się tam stacjonarne obozy dla dzieci i animatorów oratoriów salezjańskich w Wilnie i Kownie.

W dni powszednie działalność oratorium jest kontynuowana w ośrodku dziennym dla dzieci, który otwiera swoje podwoje dla dzieci po lekcjach. Animatorzy mogą tam także przeznaczyć swoje godziny wolnego czasu.

Teraźniejszość Oratorium Wileńskiego

Zapraszamy dzieci w każdą niedzielę o godzinie 14:00. brać udział w grach

W każdą niedzielę Msza św. dla dzieci o godz. 15.00.

W dni powszednie dzieci przychodzą do świetlicy, gdzie przygotowują lekcje, bawią się i spędzają czas razem

Na początku roku szkolnego, w Święto Trzech Króli, podczas Mardi Gras, Atvelykis po dziecięcym święcie. Organizowane są wczasy tematyczne z programem i upominkami dla dzieci mszalnych

Co roku w lipcu w Łazdynach odbywa się półkolonie dla dzieci

Obozy stacjonarne dla dzieci odbywają się każdego lata w powiecie Ignalina, w miejscowości Tverechius

Zapraszamy młodzież do wolontariatu w organizacji zajęć z dziećmi

Animatorzy w każdą niedzielę po dziecięcym św. Masy gromadzą się, aby rozmawiać i omawiać nowości

Młodzież zapraszamy na spotkania modlitewne w ostatnią sobotę miesiąca o godz. 18.00. (w języku litewskim) oraz w pierwszy piątek miesiąca o godz. 19:00. (w języku polskim).

Certyfikat animatora

„Wydaje się, że wszystko zaczęło się tak niedawno, a tak naprawdę minęło już całe dziesięć lat, odkąd entuzjazm i włoski temperament o. Aleksandra zapoczątkowały oratorium dla dzieci w wileńskim klasztorze salezjanów w Lazdynai. Salezjanin realizując swoją misję w Wilnie zaprosił do pomocy chłopców i dziewczęta z chóru młodzieżowego parafii. Jednak początki w Wilnie, jak sądzę, nie były łatwe dla niego i dla nas. Wielu z nas nie miało żadnej (to zabawne) do zapamiętania, ale mnie osobiście, który nie był świadomy i zainteresowany duchowością i działalnością salezjańską w świecie, słowo „oratorium” kojarzyło się jedynie z gatunkiem muzycznym, a słowo animator z artystą tworzącym filmy dla dzieci). Przygotowanie animatorów rozpoczęło się od intensywnych kursów, a po kilku miesiącach – w lecie 2002 r. – odbył się pierwszy letni obóz dla dzieci w Łazdynach, chociaż wcześniej inni księża parafii św. J. Bosko zorganizowali wakacje na plaży dla chórów dziecięcych i młodzieżowych oraz duszpasterzy mszy, tym razem wszystkie inne dzieci również miały okazję pojechać. Wszystko wydarzyło się w tym samym czasie: nauczyliśmy się komunikować i zaprzyjaźniać się ze sobą i z dziećmi, a podczas wolontariatu sami dorastaliśmy i dojrzewaliśmy. Zorganizowaliśmy dwutygodniowy obóz w Lazdynai i tydzień w Połądze... To było niesamowite!

Darem podziękowań i zachęty do dalszej pracy ze strony księdza był wyjazd do Rzymu, do Włoch – kraju, w którym zakochali się niemal wszyscy. To jest ks. Miejsce narodzin J. Bosko, to ziemia, w której duch salezjański jest głęboko i wyraźnie zakorzeniony. Jakże wielki był kontrast między tym, co robiliśmy w kraju, a tym, co widzieliśmy za granicą! W domu salezjańskim, który odwiedziliśmy, przez całe lato organizowano obozy dla setek dzieci, pracowało w nich kilkudziesięciu animatorów, powitały nas liczne wspólnoty braci i sióstr salezjanów, szkoły i uniwersytety. Próba odtworzenia tego wszystkiego tutaj, na Litwie, byłaby prawdopodobnie „misją niemożliwą”, ale znacznie skromniejsze ambicje salezjanów na Litwie, na przykład gospodarstwo na wsi dla salezjanów na letnie obozy (obecnie budynek został wyremontowany od podstaw w Tverečius), z początku wydawały się równie utopijne i trudne do zrealizowania. Po hałaśliwym i pełnym przygód lecie nie wszyscy animatorzy zdecydowali się kontynuować swoje zajęcia w niedziele przed mszą św. Dzieci było niewiele i bez nich samo oratorium traci sens. Poczyniono jednak znaczne wysiłki, aby zapewnić, że działania nie zostaną wstrzymane w pierwszym roku. Czasem liczniejszy, czasem mniejszy, czasem silny, a czasem nie do końca harmonijny, kolektyw animatorów działał, zmieniał się, rósł – żył prawdziwym życiem ze stratami, zmartwieniami, radościami i sukcesami.

Dziś duża część pierwszych animatorów Oratorium Salezjańskiego w Wilnie założyła już rodziny i wychowuje dzieci. Niektórzy wyjechali za granicę, a kiedy wracają do domu, zawsze są gotowi przyjechać, aby sobie pomóc. Niektórzy nadal tu pracują jako wolontariusze, inni pracują z dziećmi nawet na drodze życia konsekrowanego. Co roku do zespołu animatorów dołączają nowe twarze, a szczególnie miło jest widzieć dzieci, które dorastały w oratorium. Zajęcia tutaj są liczne i różnorodne. Księża salezjanie zachęcają do aktywnego udziału w wydarzeniach organizowanych przez VAJC dla młodzieży lub współpracy z innymi organizacjami.

Nie wiem, jak długo będę pracować jako animator, ale już wiem, że to, czego się tu nauczyłam, przeniosę na inne obszary swojego życia, będę animatorem w inny sposób z ludźmi, z którymi będę musiała się spotkać. A to, co dał mi św. Jan Bosko i jego duchowość przeżyta w oratorium, pozostanie ze mną do końca życia.” (Animator A.)

Służba Miłości Sąsiedzkiej i Pomocy Społecznej. Grupa Caritas opiekuje się samotnymi dziadkami, rodzinami wielodzietnymi i parafianami społecznie bezbronnymi. Organizowane są wydarzenia związane z dystrybucją żywności, zbiórkami odzieży i wizytami domowymi.

W parafii działają dwa chóry: chór liturgiczny dla dorosłych, który śpiewa w niedziele o godz. 11:00. Św., a o godzinie 19:00 młodzieżowy zespół muzyczny wykonujący kolędy. Na Mszę Św. Zapraszamy wszystkich, którzy lubią śpiewać!

Słudzy — chłopcy i dziewczęta od 9. roku życia, pomagający księdzu św. podczas mszy św. Ministranci uczą się liturgii, modlitwy i wspólnoty. Regularnie organizowane są szkolenia i obozy.

**Ministrare **przetłumaczone z łaciny oznacza „służyć”. Szafarzem jest zatem sługa, pomocnik duchownego, który pomaga księdzu podczas Mszy św. lub innych nabożeństw. Najważniejszym celem szafarza jest dbanie o piękno liturgii, dając dobry przykład swoim rówieśnikom. Służący powinien zachowywać się grzecznie nie tylko w kościele, ale także w domu, w szkole, na podwórku. Tam szafarz swoim zachowaniem musi świadczyć o swojej miłości do Boga i drugiego człowieka.

10 przykazań dla Sługi:

1. Sługa kocha Boga i wzorowo wykonuje swoje obowiązki dla Jego chwały.

2. Minister służy Chrystusowi w innej osobie.

3. Sługa zmaga się ze swoimi wadami i rozwija swój charakter.

4. Szafarz kultywuje w sobie łaskę Bożą.

5. Szafarz zna liturgię i nią żyje.

6. Sługa przynosi wszędzie prawdziwą radość.

7. Sługa rozpoznaje Boga w naturze.

8. Minister swoją pracą i zabawą zdobywa przyjaciół dla Chrystusa.

9. Sługa jest pilny i uczciwy w nauce i pracy.

10. Sługa modli się za Ojczyznę i służy jej uczciwą pracą.

Każdy, kto chce służyć podczas Mszy św., jest zaproszony i może skontaktować się z proboszczem.

Wspólnota Żywego Różańca jednoczy parafian we wspólnej modlitwie. Każdy członek codziennie odmawia jedną tajemnicę różańcową, a raz w miesiącu wszyscy spotykają się na wspólnej modlitwie i duchowej rozmowie.

W naszej parafii działa stowarzyszenie „Żywa Róża”. Członkowie tej wspólnoty modlitewnej zobowiązani są do odmawiania codziennie przynajmniej jednej tajemnicy różańca. Członkowie modlą się w intencjach Papieża, miejscowego biskupa. Różaniec – „łańcuszek róż” – jest czczony razem z refleksją Najświętszej Maryi Panny na temat życia Jezusa. Różaniec jest streszczeniem Ewangelii. Wyraża żywą wiarę i szczerą miłość do Zbawiciela i św. do Najświętszej Maryi Panny.

Wielu papieży w drugim tysiącleciu miało i kultywowało nabożeństwo do Maryi. Po Leonie XIII – „papieżu Rosier” – wszyscy papieże polecali tę modlitwę. Jan Paweł II był szczególnie oddany Matce Bożej. Zawsze nosił przy sobie różaniec i odmawiał go nieustannie. Objawiająca się Św. Matka Boża zaprasza do odmawiania różańca w Lourdes i Fatimie.

W każdą pierwszą niedzielę miesiąca Msza św. o godz. 19.00. podczas których odmawiane są modlitwy za żywych i za zmarłych członków Żywego Różańca. Serdecznie zapraszamy wszystkich, którzy chcą się wspólnie modlić, bo modlitwa jest rozmową człowieka z Bogiem, dojrzewaniem głębszej wiary, mocniejszą nadzieją i szczerą miłością.

Międzynarodowa społeczność łącząca osoby niepełnosprawne, ich rodziny i przyjaciół. Spotkania obejmują modlitwę, dzielenie się, świętowanie i społeczność. Każdy jest mile widziany – każdy człowiek jest darem Boga.

„Wiara i Światło” jest chrześcijańskim ruchem wspólnotowym. Społeczności te zrzeszają dzieci, młodzież i dorosłych ze znacznym lub lekkim upośledzeniem umysłowym, członków ich rodzin i przyjaciół, głównie młodych ludzi.

Dla osób z niepełnosprawnością intelektualną „Wiara i Światło” daje możliwość ujawnienia swoich talentów, podzielenia się bogactwem serca i doświadczenia radości płynącej z przyjaźni.

**Dla rodziców **„Wiara i Światło” to wsparcie w trudnych chwilach życia, tu łatwiej dostrzegają wewnętrzne piękno swojego dziecka, jego prawdziwe dary. Wielu rodziców sami staje się wsparciem dla innych rodzin, które przeżywają trudności.

**Dla przyjaciół **„Wiara i Światło” to droga do poznania prawdziwej przyjaźni. Dzięki osobie niepełnosprawnej doświadczają, że oprócz efektywności, pogoni za zyskiem i nieustannej gonitwy na świecie istnieją inne wartości – wartości serca. Osoba słaba i odrzucona wymaga prostej obecności, czułości, słuchania i lojalności.

Wspólnoty „Wiara i Światło” to wspólnoty spotkań, których członkowie spotykają się regularnie, aby wzmacniać wzajemne więzi, dzielić się trudnościami i nadziejami, wspólnie świętować i modlić się. Pomiędzy spotkaniami nie zapominamy o sobie: dzwonimy, odwiedzamy, wspólnie pielgrzymujemy, organizujemy obozy letnie.

„DIEVO SODAS” to jedna z dziesięciu wspólnot „Wiary i Światła” znajdujących się na Litwie, w pobliżu parafii św. Jana Bosko.

Zawsze poszukujemy nowych członków!

Na terenie naszej parafii spotyka się Grupa Samopomocy Anonimowych Alkoholików. Spotkania są anonimowe i otwarte dla każdego, kto szuka pomocy w walce z uzależnieniem od alkoholu.

Z preambuły AA:

Anonimowi Alkoholicy to wspólnota mężczyzn i kobiet, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami, siłą i nadzieją, aby pomóc sobie i innym w wyzdrowieniu z alkoholizmu.

Jedynym warunkiem przynależności do społeczeństwa jest chęć zaprzestania picia. Anonimowi Alkoholicy nie płacą opłat za wstęp ani członkostwo. Utrzymujemy się z własnych składek.

Anonimowi Alkoholicy nie są związani z żadną sektą, religią, polityką, organizacją czy instytucją, unikają wszelkich kontrowersji, nie wspierają ani nie sprzeciwiają się żadnym ruchom.

Naszym głównym celem jest wytrzeźwienie i pomoc innym alkoholikom w wytrzeźwieniu.

Jeśli masz problemy z alkoholem i chcesz przestać pić, zapraszamy.

Zapraszamy dzieci i młodzież do udziału w obozach letnich. Obozy organizowane są zgodnie z duchem wychowania Księdza Bosko – czekają gry, zajęcia sportowe, warsztaty twórcze, wycieczki i zajęcia duchowe.