Urodzony
1856 m. gegužės 28 d.
Zmarł
1931 m. gruodžio 5 d.
Święto liturgiczne: 5 grudnia
Pilipas znał ks. Jednak Bosko dał się mu podbić dopiero w wieku 21 lat, kiedy przyjął zaproszenie do zostania księdzem salezjaninem.
Święcenia kapłańskie przyjął w 1882 r. i powierzono mu wychowanie braci aspirujących do kapłaństwa. Po ks. Po śmierci Bosko, od 1889 r., przez dwanaście lat rozprzestrzeniał się jego działalność w Hiszpanii i Portugalii. 1901 Główny rektor ks. Rua mianował go wikariuszem generalnym i skarbnikiem. Zapracowana praca nie przeszkodziła mu stać się wspaniałym duchowym przywódcą w służbie kapłana. Dał nowy impuls rodzinie salezjańskiej, wzbogacając ją o wspaniałą instytucję świeckich konsekrowanych – ks. wolontariusze Bosko.
W 1922 roku został wybrany na Przełożonego Naczelnego i poświęcił się szczególnie wychowaniu salezjanów i oddaniu służebnicy Bożej, ks. Bosko (błogosławiony w 1929 r.) do szerzenia, kładąc nacisk na życie duchowe, jedność z Bogiem, misję młodzieży i nieograniczone zaufanie do Maryi Wspomożycielki. Jak genialny ks. Spadkobierca Bosko, umiał czytać „znaki czasu” i odważnie się do nich dostosowywać.
Zmarł w Turynie. Jan Paweł II został beatyfikowany w 1990 r.
„Ojciec Bosko doskonale połączył swoją na zewnątrz otwartą, rozległą i odpowiedzialną działalność z duchowością wewnętrzną, która zaczyna się od świadomości obecności Boga i która stopniowo urzeczywistnia się, stała i żywa, stając się doskonałym zjednoczeniem z Bogiem. W ten sposób doskonale zrealizował w sobie pracującą kontemplację, ekstazę działania, w której ginął aż do ostatniego tchnienia dla zbawienia dusz. Światło Ojca Bosko i równowaga dawały mu jasny, precyzyjny wgląd nawet w sprawy najtrudniejsze, gdyż nigdy przestał być głęboko zanurzony w obecności Boga i zjednoczony z Jego miłością.” (O. Pilipas Rinaldis)
„Postanowijcie czynić dobro, aby nawet najmniejszy nasz uczynek podobał się Bogu. Często ludzie zapominają o wyrządzonym im dobru, ale nie o Bogu. On dostrzega nawet szklankę świeżej wody podaną z miłości do Niego i przygotowuje za to nagrodę”. (O. J. Bosco)